...þessi frasi, er nokkuð góður. Það er nebblega þannig að þegar maður er staddur í einhverri sitúasjón og það er stungið upp á einhverju eru eðlislæg viðbrögð okkar flestra "nei, en... " . Þetta á oft við, vissulega, en ekki nærri eins oft og fólk heldur.
(hvað er líka þetta með að vera alltaf í svörtum fötum íslendingar? .... líklega erum við svona sorgmædd yfir að búa á þessum nárassi)
Í spunaleiklist, improv, er bannað að segja "nei, en", maður á að segja "já, og". Þetta er yfirlett útskýrt með einföld dæmi.
A: Hrausti Galahad, viltu koma með mér í leiðangur, berjast við dreka og bjarga prinsessu?
B: Nei.
Þar með lauk þeirri sögu.
Reynsla mín er sú að þetta er erfiðara en maður hefði haldið. Þetta tengist ekki endilega bara neikvæðni, heldur líka þörfinni til að halda því striki sem maður hefur sjálfur ákveðið. Tvö dæmi:
Í einhverju atriði þar sem verið var að leika nörda/ hakkara lýsti einhver því yfir að hann hefði verið nýbúinn að hakka sig inn í Seðlabankann. Þetta er mjög áhugavert og býður upp á miklar pælingar, en í stað þess að já/og-a þá þurfti ég að koma að einhverjum leim prívat brandara og heil dularfull saga um efnahagsglæpi og hrun varð þar með að engu.
Í öðru atriði þar sem ég, eins og fáviti, fattaði ekki að félagi minn var að mæma kartöflutínslu spurði ég hann hvaða tegund af eggjum við værum að tína brást hann frekar firrtur við og leiðrétti mig (þetta var, rétt að taka fram ákaflega fattlaust af mér) í stað þess að já-og-a ruglið í mér og taka þetta út í að þetta væru egg Dódó-fugla sem verpa alltaf neðanjarðar, og eggin eru svo notuð í flögur.... eða eitthvað.... (þetta hefði orðið mjög fyndið þar sem þá var hægt að hlæja með og að í senn, svona ef þið fattið hvað ég á við)
Ég legg til að allir æfi sig í að segja "já-og" því þá gerast miklu skemmtilegri hlutir, á sviðinu og í lífinu.
Og skella sér í bleiku skyrtuna og setja upp hattinn og drífa sig út í sólina.
Monday, June 12, 2017
Tuesday, May 30, 2017
Impov - blogg 1
Ég skellti mér á námskeið hjá Improv Ísland, sem heitir Haraldurinn 1 núna á vordögum.
Því miður þá féll ég þar sem ég mætti bara í helminginn af tímunum, ekki af leti og ómennsku heldur vegna þvælings til útlanda, veikinda og annarra tegunda af því sem tryggingafélög kalla "acts of god" (reyndar var það ekki guð sem sendi mig til Tyrklands, en það er önnur saga).
Stutta útgáfan: þetta er sjúklega skemmtilegt, ég ætla aftur og mæli eindregið með þessu að öllu leyti.
Kennarinn minn var frábær, en hann heitir Pálmi:
Hópurinn var frábær, þau heita ýmislegt:
Ég kom sumsé ekki á lokakvöldið og því vantar mig á myndina, þar að auki féll ég svo....
Allavega. Hver gæti verið punkturinn með að fara á svona námskeið, t.d. fyrir kennarablók eins og mig, og af hverju að skrifa blogg um þetta.
Ég hef reyndar verið núna um skeið að sjóða inni með alskonar mál sem ég ætla að blogga um en við sjáum til með það. Reyndar er það þannig að skrif eins og þessi og svo improv eiga ýmislegt sameiginlegt - þeas ef ég held mig við að vera hrár og hress og eyða ekki miklu púðri í að fara yfir stöffið. Skrif eru líka alltaf í raun e.k. performans .... gaman t.d. að pæla í því samhengi við þakkarræðu Bobs Dylan fyrir nóbelinn þar sem hann ber sjálfan sig saman við Shakespeare og hvernig sá sem skrifar leikrit er alltaf bundinn af pælingum um hvaða aðstæður eru fyrir hendi til að koma því á svið; sá sem skrifar lag skrifar það með ákveðna hljóðfæraleikara í huga o.s.frv. .... sá sem bloggar eins og ég er bara að gubba út sér einhverju fyrir sjálfan sig og nokkra nörda sem gætu mögulega haft áhuga og þarf að passa sig að vera ekki of langorður (þið sáuð hvað ég gerði þarna).
Það sem er töff við improv er ýmislegt og ég kannski tala meira um það seinna. Ég vil taka fram að ég féll og það sem ég segi er náttúrulega algjörlega byggt á hreinræktuðum amatörisma og mínum eigin fókus og áhuga.
En: allavega, í improv verður til eitthvað úr engu
Uppspretta merkingarinnar verður til í samskiptum og samtali
Það er í lagi og mikilvægt að mistakast
Það er upplifun sem er í senn andleg, líkamleg og félagsleg
Improv slær á egó og hefur ekki áhuga á snillingum
Improv er búið til með ákveðnum skýrum reglum sem virka einfaldar, en eru lúmskt erfiðar
(var ég búinn að nefna að ég féll?)
Ég var að fatta að svo get ég gert stutt blogg um reglurnar sem ég man (og Pálmi kannski leiðréttir grófar vitleysur sem ég myndi setja fram)
Síðasta:
Ég lít á improvið sem endurmenntun. Það eru ýmsar leiðir til að uppfæra sig svona sem kennari, ein leið er að verða meiri fræðabrúskur, læra aðferðafræði og gera rannsóknir... ég t.d. tók master þannig. Þetta er gott og gilt, en ég nenni því ekki í bili, held jafnvel að minna fræðilegur heimur væri betri heimur.
Hin leiðin er að vera betri praktíkant að ýmsu leyti. Þá felst það í því kannski að æfa sig í ýmis konar samskiptum, performans, leiklist, kannski tónlist og veita því svo með ýmsum hætti inn í starf manns. Í bili er það þannig endurmenntun sem ég vil og þess vegna ætla ég aftur að fara í Haraldinn, og hætti ekki fyrr en ég næ. Næst: Já og.
Friday, October 7, 2016
Opening for Biophilia showcase, 5 October 2016
I had the great honour and pleasure of moderating the showcasing for Biophilia Educational Project. This is my opening address:
Introduction for Biophilia Showcase
Heaven
Heaven‘s
bodies
whirl
around me
Make me
wonder
The refrain
in the epic motherapp of Biophilia, Cosmogony, seems to me to capture the
essence of the human spirit. The spirit of curiosity, restlessness and joyful
passion for understanding, or trying to understand, the world and ourselves.
That this magnificent work of art by Björk formed the spark for an ambitious,
dynamic and inspiring educational project seems in hindsight to be almost
inevitable.
The first model of the Educational project was developed in 2011 at Björk’s
Biophilia concerts/residency in Iceland. It was originally conceived by Björk,
Reykjavík City Schools and the University of Iceland. In 2014 the Icelandic
Ministry of Education, Science and Culture made the Biophilia Educational
Project one of its main projects during Iceland´s Presidency in the Nordic
Council and this is why we are all here today. This project has been large and
complex in scope, involving 33 schools, 147 teachers and 3454 students in the
Five Nordic Countries, the Faroe Islands, Greenland and Aaland.
Biophilia encourages creative and critiial thought and action for students
and their teachers, employing technology in creative and innovative ways.
Biophilic work is interdisciplinary, playful and exciting – where the main
fields are always science and music, but with detours into visual art,
psychology, drama and countless other domains.
The project’s
execution has been reviewed by Attentus, and in their preliminary report it
comes through that almost all
participants in the focus groups reported that sharing experiences through
meetings both within their workplaces and countries was very important and it
was interesting and inspiring to hear what other people were doing – and today
we will get excellent opportunities for sharing across borders!
On a
personal note, it has been a great honour to participate in a small way in this
project and I am utterly thrilled to be here with you today. Working on the texts that come with the
songapps was a challenge and a pleasure. It is wonderful to get one’s
educational convictions strengthened and to be
inspired to become a more creative, critical and biophilic teacher.
So, lets
start the show!
Tuesday, June 28, 2016
Tólf prinsipp Fluxus og nektarskrið Curvers
Sá litli gjörningur að skirfa þennan texta hér inn í þetta blogg um menntamál er kannski óviðeigandi, en engu að síður nauðsynlegur þar sem efni hans hefur leitað á mig um skeið. Ég ætla kannski að setja einn eða tvo fleiri svona listatengda pistla á næstunni, sjáum til.
Ég hef síðan ég var unglingur verið áhugamaður um listasögu tuttugustu aldar, sumsé svona sirka frá dada og fram til dagsins í dag, og einkum þá frá hugmyndalegu sjónarmiði. Ég hef eiginlega þá (fremur óvenjulegu, allt því dónalegu) skoðun að hugmyndastraumar dada, fluxus, performanslistar og hvað þetta nú heitir, með öllum sínum niðursoðna kúk, þögn og nekt sé alveg örugglega mikilvægari hugmyndasögulega en flest það sem heimspekingar voru að bauka á þessu tímabili, og jafnvel mikilvægara en margt það sem vísindin hafa fært okkur. Ég ætla ekki að rökstyðja þetta með einföldum hætti hérna strax heldur leyfa lesendum mínum að svitna.
Nýlega hafa tvö listaverk vakið nokkra athygli hérlendis sem eru sprottin úr þessum straumum, og bæði hverfast þau um nakta karlmenn - sumsé Almar í fiskabúrinu og nektarskrið Curvers. Umræða um verkin hefur nú kannski verið frekar yfirborðskennd, og einkum og sér í lagi þó um Almarsgjörninginn, og það furðulegasta af öllu er að þetta skuli þykja eitthvað rosalega frumlegt, og að enn og aftur kemur upp umræða um 'að þetta sé nú ekki list' - að sjálfsögðu er þetta list, en kannski hafa ekki allir smekk fyrir þessum verkum. Persónulega er ég hrifnari af verki Curvers en ég er náttúrulega hlutdrægur.
Jæja. Eitt einkenni listahreyfinga sem hafa komið og farið í þessum straumi eru ýmiskonar manífestó og yfirlýsingar. Eitt slíkt sem ég rakst á nýverið í einhverju netbrölti var tólf hugmyndir Fluxus, sem mér finnast dáldið góðar. Hugmyndin mín hérna er að máta listaverk Curvers sem ég nefni að ofan við þessar hugmyndir. Ekki er hugmyndin að halda því fram að Curver sé Fluxus maður eða neitt svoleiðis, hér er bara um að ræða smá tilraun til að tengja saman ólíka hluti, og hráa og hressa bloggið felur alltaf í sér einhvern smá leik og tilraunamennsku.
1) Alþjóðahyggja (globalism). Sköpun á að geta farið fram óháð landamærum og óeðlilegum þvingandi aðstæðum vegna þjóðernis og slíks. Curver skreið nakinn í öðru landi, þ.e.a.s Frakklandi og á tíma þar sem hið mjög svo alþjóðlega sport fótbolti umvafði allt. Inni í þessu er líka pæling um antí-elítisma: listamaður fjær fílabeinsturninum en skríðandi nakinn á gólfinu er erfitt að gera sér í hugarlund.
2) Samruni lífs og listar (unity of art and life). Einn af mótsagnakenndu þáttunum í allri þeirri sögu sem ég byrja að rekja hér að ofan er að verkefni listarinnar sé að þurrka út listina, list verður and list. Þannig eru verk á borð við gjörning Curvers oft gagnrýnd með því að 'ég hefði alveg getað gert þetta' ... hins vegar er á það að líta að að fæstir gera það, en í mínum huga er það að listamaðurinn geri eitthvað sem ég gæti alveg gert (en geri ekki) í senn uppörvandi, ógnvekjandi og frelsandi. Ég vil ekki leggja til einhverja einfeldningslega afstæðishyggju um list hins vegar, eitthvað 'allt er list' - hins vegar gæti verið að 'allt getur orðið list' kannski nær lagi.
3) Margmiðlun (intermedia).... tónlist, myndlist, leiklist allt rennur saman. Ég held reyndar að þetta eigi ekki sérstaklega vel við þetta tiltölulega einfalda verk, hins vegar er Curver maður ekki einhamur heldur beitir hann sér í hinum ýmsu miðlum og sem listamaður er klárt að hann flokkast sem margmiðlari.
4) Tilraunastarfsemi (experimentalism). Hér kemur inn sú pæling að listamenn vinna í samvinnu og verkin verða hugsanlega til í vitrænu samtali. Á ekki beint við. Hins vegar þá er hægt að líta á verk sem félagslegar tilraunir sem segja okkar eitthvað um okkur sjálf, samfélagið og svo framvegis greinilega við hæfi hér, og að 'iconoclasm', eða helgimyndabrot sé inni í þessum pakka þá getur nú nakinn Curver framan við fjallkonuna varla gengið mikið lengra í þá átt. Jafnframt felst í þessu ákveðið uppgjör við hugmyndina um snillingin, en það uppgjör er vitaskuld nokkuð flókið.
5) Tilviljunaraðferð (chance). Nú þekki ég ekki tilurð verksins, en þetta er lykilatriði í Dada, hjá Duchamp og Cage, en Curver hélt einmitt með fleirum frábæra tónleika nýlega í Mengi þar sem verk Cage voru flutt fyrir börn. Tilviljunin sem vinur listamanns, og vinur okkar allra, tengist pælingum ættuðum úr austrænni heimspeki (i ching), og er almennt séð ótrúlega frelsandi undan stöðugum tilburðum í okkar menningu til að ná valdi á og eigna sér alla mögulega og ómögulega hluti.
6) Leikur (playfulness). Þetta verk felur í sér mikinn leik og húmor, þetta skýrir sig sjálft.
7) Einfaldleiki (simplicity). Nakinn maður á gólfi, gerist ekki öllu einfaldara.
8) Nákvæmni (specificity). Þessi hugmynd á að fjalla um það að verk hafi nákvæm skilaboð og sé sjálfur sér nógt, og leki ekki merkingu út um allt. Ég sé nú ekki endilega flöt á því að það passi hér.
9) Felur-margt-í-sér-leiki (implicicativeness). Áhugaverð þýðing hjá mér. Ég þarf aðeins að hugsa um þetta, en mér detur í hug að þetta sé kannski í smá mótsögn við 8) ... hins vegar er þetta að mínu viti eitt það áhugaverðasta við list almennt, hvernig hvert listaverk felur í sér annað. Nektarmyndir og nekt almennt er mikilvægt element í listasögunni, þannig eru allar nektarmyndir listasögunnar faldar í, eða 'implicit' í verki Curvers.
10) Dæmis-leiki (exemplativism). Þetta er sá eiginleiki verkst að vera klárt dæmi um hugmyndina, kenninguna eða hugmyndafræðina sem hún er innblásin af. Líkt og ég nefni að ofan þá þekki ég ekki alveg tilurð verksins, en mig grunar að hér eigi þetta alls ekki við.
11) Staðsetning í tíma (presence in time). Hér virðist um að ræða að tíminn sé mikilvægt element í verkum fluxus-fólks. Þetta verk tekur ákveðinn afmarkaðan tíma, 1 klukkustund, sem virkar kannski ekki langt, en þegar maður skríður nakinn á gólfi hlýtur það að virka dáldið langt...
12) Tónlist (musicality). Þetta skýrir sig sjálft, og tengist náttúrulega margmiðluninni. Er þetta kannski að einhverju leyti eins konar dans?
(takið eftir að röðin fokkaðist aðeins upp hjá mér)
góðar stundir
Ég hef síðan ég var unglingur verið áhugamaður um listasögu tuttugustu aldar, sumsé svona sirka frá dada og fram til dagsins í dag, og einkum þá frá hugmyndalegu sjónarmiði. Ég hef eiginlega þá (fremur óvenjulegu, allt því dónalegu) skoðun að hugmyndastraumar dada, fluxus, performanslistar og hvað þetta nú heitir, með öllum sínum niðursoðna kúk, þögn og nekt sé alveg örugglega mikilvægari hugmyndasögulega en flest það sem heimspekingar voru að bauka á þessu tímabili, og jafnvel mikilvægara en margt það sem vísindin hafa fært okkur. Ég ætla ekki að rökstyðja þetta með einföldum hætti hérna strax heldur leyfa lesendum mínum að svitna.
Nýlega hafa tvö listaverk vakið nokkra athygli hérlendis sem eru sprottin úr þessum straumum, og bæði hverfast þau um nakta karlmenn - sumsé Almar í fiskabúrinu og nektarskrið Curvers. Umræða um verkin hefur nú kannski verið frekar yfirborðskennd, og einkum og sér í lagi þó um Almarsgjörninginn, og það furðulegasta af öllu er að þetta skuli þykja eitthvað rosalega frumlegt, og að enn og aftur kemur upp umræða um 'að þetta sé nú ekki list' - að sjálfsögðu er þetta list, en kannski hafa ekki allir smekk fyrir þessum verkum. Persónulega er ég hrifnari af verki Curvers en ég er náttúrulega hlutdrægur.
Jæja. Eitt einkenni listahreyfinga sem hafa komið og farið í þessum straumi eru ýmiskonar manífestó og yfirlýsingar. Eitt slíkt sem ég rakst á nýverið í einhverju netbrölti var tólf hugmyndir Fluxus, sem mér finnast dáldið góðar. Hugmyndin mín hérna er að máta listaverk Curvers sem ég nefni að ofan við þessar hugmyndir. Ekki er hugmyndin að halda því fram að Curver sé Fluxus maður eða neitt svoleiðis, hér er bara um að ræða smá tilraun til að tengja saman ólíka hluti, og hráa og hressa bloggið felur alltaf í sér einhvern smá leik og tilraunamennsku.
1) Alþjóðahyggja (globalism). Sköpun á að geta farið fram óháð landamærum og óeðlilegum þvingandi aðstæðum vegna þjóðernis og slíks. Curver skreið nakinn í öðru landi, þ.e.a.s Frakklandi og á tíma þar sem hið mjög svo alþjóðlega sport fótbolti umvafði allt. Inni í þessu er líka pæling um antí-elítisma: listamaður fjær fílabeinsturninum en skríðandi nakinn á gólfinu er erfitt að gera sér í hugarlund.
2) Samruni lífs og listar (unity of art and life). Einn af mótsagnakenndu þáttunum í allri þeirri sögu sem ég byrja að rekja hér að ofan er að verkefni listarinnar sé að þurrka út listina, list verður and list. Þannig eru verk á borð við gjörning Curvers oft gagnrýnd með því að 'ég hefði alveg getað gert þetta' ... hins vegar er á það að líta að að fæstir gera það, en í mínum huga er það að listamaðurinn geri eitthvað sem ég gæti alveg gert (en geri ekki) í senn uppörvandi, ógnvekjandi og frelsandi. Ég vil ekki leggja til einhverja einfeldningslega afstæðishyggju um list hins vegar, eitthvað 'allt er list' - hins vegar gæti verið að 'allt getur orðið list' kannski nær lagi.
3) Margmiðlun (intermedia).... tónlist, myndlist, leiklist allt rennur saman. Ég held reyndar að þetta eigi ekki sérstaklega vel við þetta tiltölulega einfalda verk, hins vegar er Curver maður ekki einhamur heldur beitir hann sér í hinum ýmsu miðlum og sem listamaður er klárt að hann flokkast sem margmiðlari.
4) Tilraunastarfsemi (experimentalism). Hér kemur inn sú pæling að listamenn vinna í samvinnu og verkin verða hugsanlega til í vitrænu samtali. Á ekki beint við. Hins vegar þá er hægt að líta á verk sem félagslegar tilraunir sem segja okkar eitthvað um okkur sjálf, samfélagið og svo framvegis greinilega við hæfi hér, og að 'iconoclasm', eða helgimyndabrot sé inni í þessum pakka þá getur nú nakinn Curver framan við fjallkonuna varla gengið mikið lengra í þá átt. Jafnframt felst í þessu ákveðið uppgjör við hugmyndina um snillingin, en það uppgjör er vitaskuld nokkuð flókið.
5) Tilviljunaraðferð (chance). Nú þekki ég ekki tilurð verksins, en þetta er lykilatriði í Dada, hjá Duchamp og Cage, en Curver hélt einmitt með fleirum frábæra tónleika nýlega í Mengi þar sem verk Cage voru flutt fyrir börn. Tilviljunin sem vinur listamanns, og vinur okkar allra, tengist pælingum ættuðum úr austrænni heimspeki (i ching), og er almennt séð ótrúlega frelsandi undan stöðugum tilburðum í okkar menningu til að ná valdi á og eigna sér alla mögulega og ómögulega hluti.
6) Leikur (playfulness). Þetta verk felur í sér mikinn leik og húmor, þetta skýrir sig sjálft.
7) Einfaldleiki (simplicity). Nakinn maður á gólfi, gerist ekki öllu einfaldara.
8) Nákvæmni (specificity). Þessi hugmynd á að fjalla um það að verk hafi nákvæm skilaboð og sé sjálfur sér nógt, og leki ekki merkingu út um allt. Ég sé nú ekki endilega flöt á því að það passi hér.
9) Felur-margt-í-sér-leiki (implicicativeness). Áhugaverð þýðing hjá mér. Ég þarf aðeins að hugsa um þetta, en mér detur í hug að þetta sé kannski í smá mótsögn við 8) ... hins vegar er þetta að mínu viti eitt það áhugaverðasta við list almennt, hvernig hvert listaverk felur í sér annað. Nektarmyndir og nekt almennt er mikilvægt element í listasögunni, þannig eru allar nektarmyndir listasögunnar faldar í, eða 'implicit' í verki Curvers.
10) Dæmis-leiki (exemplativism). Þetta er sá eiginleiki verkst að vera klárt dæmi um hugmyndina, kenninguna eða hugmyndafræðina sem hún er innblásin af. Líkt og ég nefni að ofan þá þekki ég ekki alveg tilurð verksins, en mig grunar að hér eigi þetta alls ekki við.
11) Staðsetning í tíma (presence in time). Hér virðist um að ræða að tíminn sé mikilvægt element í verkum fluxus-fólks. Þetta verk tekur ákveðinn afmarkaðan tíma, 1 klukkustund, sem virkar kannski ekki langt, en þegar maður skríður nakinn á gólfi hlýtur það að virka dáldið langt...
12) Tónlist (musicality). Þetta skýrir sig sjálft, og tengist náttúrulega margmiðluninni. Er þetta kannski að einhverju leyti eins konar dans?
(takið eftir að röðin fokkaðist aðeins upp hjá mér)
góðar stundir
Saturday, March 12, 2016
New Voices in the European Democracies part 2 - Debate finals and end of session
On Thursday, 10 March the finals of the debates took place. There were four debates that were carried out simultaneously in four locations, so arranging the whole event was a bit challenging and was carried out well. Unfortunately I was only able to attend the beginning of one of the sessions, where they debated whether refugees weaken democracy in host countries.
On the whole it seems that the debates went well, most of the speakers were Icelanders and Romanians. This activity was well organised. Nevertheless it is difficult for those who have lower English skills, and in a mixed group this is a challenge - were the element of competion, while adding a level of excitement, also can cause problems. Ways to solve this could be to allow one speech in mother language per team, or to allow alternative methods of delivery, using pictures, movements or whatever.
The last activities, on Friday, 11 May were a short introduction to Appland by me, an interesting film and rap from the Spanish team on what weakens democracy, and a film presented by Turkey on the same topic.
The social aspect of the visit was a great success, the students from Iceland were very happy with their hosts and sad to leave, and the teachers were treated to a number of very interesting tours, entertainment and amazing feasts! Takk fyrir okkur!! Below some pictures from the debate session I attended
On the whole it seems that the debates went well, most of the speakers were Icelanders and Romanians. This activity was well organised. Nevertheless it is difficult for those who have lower English skills, and in a mixed group this is a challenge - were the element of competion, while adding a level of excitement, also can cause problems. Ways to solve this could be to allow one speech in mother language per team, or to allow alternative methods of delivery, using pictures, movements or whatever.
The last activities, on Friday, 11 May were a short introduction to Appland by me, an interesting film and rap from the Spanish team on what weakens democracy, and a film presented by Turkey on the same topic.
The social aspect of the visit was a great success, the students from Iceland were very happy with their hosts and sad to leave, and the teachers were treated to a number of very interesting tours, entertainment and amazing feasts! Takk fyrir okkur!! Below some pictures from the debate session I attended
Tuesday, March 8, 2016
New Voices in the European Democracies - meeting in Sibiu
I have decided to write this post in English so that my friends in the project can read it - but to include in my educational blog, since the topic is obviously educational! I hope my loyal Icelandic fans (ha, ha) will excuse this!One of the many things that have made career as a teacher at the Commercial College of Iceland has been the opportunity to participate in International cooperation with schools all over Europe, and once in the USA. Currently I am involved in a very large and ambitious Erasmus+ project, titled Young Voices in the European Democracies - with participants from nine countries, and a wide variety of schools. I am now attending my third meeting in Sibius, Romania, I was involved in organising the meeting in Reykjavík and had the pleasure of visiting Sofia, Bulgaria last fall.
The partner school here is Gheorghe Lazăr National College an old school with a proud tradition, whose history mirrors the history of Romania and in particular Transilvania since 1692. The reception by the school has been exemplary, and the fact that the school is downtown a few minutes walk from our hotel is an added bonus.
 |
| The winning team of Icelannd, Heiðrún, Helena, Arnór, Hjórdís and Bára |
The parties from the countries were varied, but a clear theme that emerged were young people's concerns regarding the environment, the refugee crisis and the importance of education, a very good example is the German poster.
 |
| The beautiful German poster |
 |
| Hard work preparing for debates |
The experience afforded to the students and the teachers when such activities are successful (and in fact also when they are not!) are invaluable, and a truer form of education and growth is hard to find - so like I said in the beginning, participating in great projects like this is a very important part of my identity as a teacher and I hope to take part in many more in the future, and encourage educators everywhere to make an effort to get involved in international cooperation!
Sunday, February 21, 2016
Klappland - pólítískur ómöguleikur
Hver á heima i Klapplandi? Ég á heima í Klapplandi!
Undanfarið hefur verið unnið hörðum höndum að því að fyrsti íslenski stjórnmálahlutverkanámsappleikurinn - Klappland (hefur gengið undir vinnuheitinu Appland) líti dagsins ljós. Höfundur leiksins er ég, Ármann Halldórsson, forritarinn er Friðrik Magnússon, hönnuður appsins Guðný Þorsteinsdóttir (en saman eru þau Gebo Kano) og svo eru myndirnar eftir Sólrúnu Ylfu Ingimarsdóttur.
Leikurinn er hugsaður til að kenna krökkum ferili stjórnmála, og fara þau þannig í gegnum það að búa sér til stjórnmálamann (eða 'kall' eins og það heitir á fagmáli), mynda stjórnmálaflokka, bjóða fram til kosninga og mynda svo ríkisstjórn eða vera í stjórnarandstöðu (skuggaráðuneyti) eftir þær. Markmið og viðfangsefni stjornmála í Klapplandi eru ólík Íslandi og meðvitað sneytt hjá því að gera leikinn með einhverjum hætti tengdan samtímanum eða flokkspólítík. Allt utanumhald fer fram í appinu, en leikurinn fer fyrst og fremst fram í samskiptum og samningaviðræðum þátttakenda. Leikmannafjöldi er hugsaður á bilinu 15-25, og það þarf leikstjórnanda sem gegnir hlutverki konungs eða drottningar: sumsé bekkur með i-padda og kennari.
Náðst hefur samkomulag við iPad verkefnið í Kópavogi, sem er stýrt af Birni Gunnlaugssyni um að prufukeyra appið í bekk þar núna í vor. Fyrsta spilaprufa fer þó fram í Kópavogsskola þriðjudagskveldið 23. febrúar kl. 20, og geta áhugasamir meldað sig með því að ganga í Facebook hópinn Klappland. Við í þróunarteyminu höfum mikla trú á því að hér sé komin spennandi leikur sem eigi framtíðina fyrir sér og að um sé að ræða frumlegan og spennandi samruna tækni og leikjaaðferða í kennslu.
Fylgist með hér á blogginu til að frétta hvernig gengur með prufur, en best af öllu er að mæta á þriðjudagin!
Hér eru svo nokkur skjáskot úr appinu:
Undanfarið hefur verið unnið hörðum höndum að því að fyrsti íslenski stjórnmálahlutverkanámsappleikurinn - Klappland (hefur gengið undir vinnuheitinu Appland) líti dagsins ljós. Höfundur leiksins er ég, Ármann Halldórsson, forritarinn er Friðrik Magnússon, hönnuður appsins Guðný Þorsteinsdóttir (en saman eru þau Gebo Kano) og svo eru myndirnar eftir Sólrúnu Ylfu Ingimarsdóttur.
Leikurinn er hugsaður til að kenna krökkum ferili stjórnmála, og fara þau þannig í gegnum það að búa sér til stjórnmálamann (eða 'kall' eins og það heitir á fagmáli), mynda stjórnmálaflokka, bjóða fram til kosninga og mynda svo ríkisstjórn eða vera í stjórnarandstöðu (skuggaráðuneyti) eftir þær. Markmið og viðfangsefni stjornmála í Klapplandi eru ólík Íslandi og meðvitað sneytt hjá því að gera leikinn með einhverjum hætti tengdan samtímanum eða flokkspólítík. Allt utanumhald fer fram í appinu, en leikurinn fer fyrst og fremst fram í samskiptum og samningaviðræðum þátttakenda. Leikmannafjöldi er hugsaður á bilinu 15-25, og það þarf leikstjórnanda sem gegnir hlutverki konungs eða drottningar: sumsé bekkur með i-padda og kennari.
Náðst hefur samkomulag við iPad verkefnið í Kópavogi, sem er stýrt af Birni Gunnlaugssyni um að prufukeyra appið í bekk þar núna í vor. Fyrsta spilaprufa fer þó fram í Kópavogsskola þriðjudagskveldið 23. febrúar kl. 20, og geta áhugasamir meldað sig með því að ganga í Facebook hópinn Klappland. Við í þróunarteyminu höfum mikla trú á því að hér sé komin spennandi leikur sem eigi framtíðina fyrir sér og að um sé að ræða frumlegan og spennandi samruna tækni og leikjaaðferða í kennslu.
Fylgist með hér á blogginu til að frétta hvernig gengur með prufur, en best af öllu er að mæta á þriðjudagin!
Hér eru svo nokkur skjáskot úr appinu:
 |
| Hér meldar maður sig í flokk |
 |
| Persónusíðan |
 |
| Síða til að mynda flokkabandalög |
 |
| Svona lýkur leiknum, stig vinnast fyrir að koma málefnum sínum að og ná embætti. |
Subscribe to:
Posts (Atom)